Zmarli Jezuici pracujący w Jastrzębiej Górze

o. Jan ROSIAK, SJ: urodzony 12 VII 1911 w Łodzi, wstąpił do zakonu 5 IX 1928 w Kaliszu, wyświęcony 25 II 1940 w Warszawie, zmarł 6 VI 1989 w Gdyni.

Syn Wawrzyńca i Marii z domu Mikołajczak. Studiował filozofię w Vals (1934-37), teologię w Lublinie (1937-40), w Warszawie (1940-41) i w Nowym Sączu (1941-42). Profesor teologii w Starej Wsi (1943-44). W lecie 1944 przybył do Warszawy i tam przeżył masakrę dokonaną przez Niemców 2 VIII. Relację z tej zbrodni ogłosił drukiem w artykule "Zagłada domu xx jezuitów" (Kronika, Lo 1966). Po wydostaniu się z Warszawy powrócił do Starej Wsi, gdzie kontynuował wykłady. W 1948 osiadł w Domu Pisarzy w Warszawie i pisał do Przeglądu Powszechnego. W 1966 w Jastrzębiej Górze administrator domu oraz katecheta w miejscowej kaplicy. W 1981 został skierowany do Gdańska (ul. Mickiewicza). Od 1987 przebywał w Gdyni. Opublikował pracę chrystologiczną "Syn człowieczy" (W-wa 1947). Pozostawił w maszynopisie wierszowany przekład Psalmów oraz tłumaczenie Konstytucji Towarzystwa Jezusowego i części "Sumy filozoficznej" św. Tomasza z Akwinu.

 

o. Bruno PAWELCZYK, SJ: urodzony 1 I 1912 w Paczewie koło Kartuz, wstąpił do zakonu 21 VIII 1935 w Kaliszu, wyświęcony 8 IX 1942 w Warszawie, zmarł 23 X1998 w Gdyni.

Syn Jana i Augustyny z Czajoc. Superior w Gdyni 1950-57 i Gdańsku Wrzeszczu 1957-68, rektor w Kaliszu 1968-71 oraz superior w Jastrzębiej Górze 1971-79.

 

o. Ludwik MATUSIAK, SJ: urodzony 1 IX 1938 w Płocku, wstąpił do zakonu 6 IX 1955 w Kaliszu, wyświęcony 17 VI 1967 w Warszawie, zmarł 5 IV 1982 w Szczecinie.

Syn Feliksa i Jadwigi z domu Stoniewicz. Wikariusz w Świętej Lipce 1967-69, minister w Lublinie 1969-72, operariusz w Szczecinie 1972-75, Jastrzębiej Górze 1976-77 i Szczecinie 1977-80 oraz superior w Jastrzębiej Górze 1980-81.

 

o. Edward CZERMIŃSKI, SJ: urodzony 28 III 1919 w Jeżewie koło Sierpca, wstąpił do zakonu 15 VII 1936 w Kaliszu, wyświęcony 14 III 1946 w Starej Wsi, zmarł 18 V 1983 w Gdańsku.

Syn Antoniego i Julianny z domu Ługowskiej. Jako kleryk w Nowym Sączu współuczestniczył w akcji wyprowadzania Żydów z getta i został aresztowany za to przez gestapo. W latach 1944-45 był łącznikiem AK. Po powstaniu warszawskim w ramach Rady Głównej Opiekuńczej organizował w Radziwiłłowie Mazowieckim pomoc dla ludności wysiedlonej z Warszawy. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Po teologii skierowany do Gdańska wyjeżdżał na prace rekolekcyjne i misyjne (1948-58), później został duszpasterzem akademickim (1958-61). W 1961 przeniósł się do Lublina, gdzie był duszpasterzem akademickim na KUL. Superiorem był w Bydgoszczy (1963-67), Piotrkowie Trybunalskim (1967-74), Lublinie (1974-78) i Jastrzębiej Górze 1981-82.

 

Br. Stanisław TOMASZEWSKI, SJ: urodzony 17 IV 1914 w Seredzicach koło Iłży, wstąpił do zakonu 27 IV 1951 w Kaliszu, zmarł 1 II 1988 w Jastrzębiej Górze. Pochowany na Cmenatrzu w Tupadłach.

Podczas II wojny światowej przebywał w obozie jenieckim w Królewcu, a następnie pracował jako robotnik rolny u niemieckiego gospodarza. Po wojnie powrócił do Polski, ożenił się, a po śmierci żony wstąpił do Towarzystwa. W zakonie pracował jako gospodarz w Kaliszu (1951-55) i Świętej Lipce (1955-76), zakrystian w Łodzi (1976-78) i Radomiu (1978-79). Od 1979 budowniczy domów w Piotrkowie na Wierzejach, Bydgoszczy, Gdynii i Jastrzębiej Górze.

 

Br. Marian SŁOMSKI, SJ: urodzony 12 VIII 1928 w Bydgoszczy, wstąpił do zakonu 17 VII 1950 w Kaliszu, zmarł 18 VI 2000 r. Pochowany na Cmenatrzu w Tupadłach.

Syn Franciszka i Stanisławy z domu Jareckiej. Furtian, infirmarz i zakrystian w różnych domach zakonnych.

 


 


o. Stefan DZIERŻEK, SJ: urodzony 23 IX 1913 w Szymanowicach koło Łowicza, wstąpił do zakonu 24 IX 1928 w Kaliszu, ks. 3 X 1944 w Wilnie, zmarł 3 sierpnia 2005 w Kaliszu.

Syn Pawła i Wiktorii z domu Wróbel. Studia filozoficze ukończył we Francji, następnie studiował fizykę na Uniwersytecie w Wilnie. We wrześniu 1939 jako ochotnik służył w 261 kompanii sanitarnej. Jesienią powrócił do Wilna i włączył się w pracę konspiracyjną. Pracował w powołanej przez K. Kucharskiego komórce legalizacyjnej. W 1942 wraz z pozostałymi jezuitami został aresztowany przez gestapo i 7 miesięcy spędził w więzieniu na Łukiszkach i 21 miesięcy w Internierungslager w Poniewieżyku. W lipcu 1944 został uwolniony, w Wilnie otrzymał święcenia i objął parafię w Juraciszkach. Powrócił do Polski centralnej i uzupełnił studia teologiczne. Superior w Lublinie (ul. Królewska) 1949-50, magister nowicjatu (1950-60) i rektor w Kaliszu (1956-61), prowincjał Prowincji Wielkopolsko Mazowieckiej (1961-67), superior w Łodzi (1968-72) i Lublinie (ul. Królewska) 1972-74, rektor w Kaliszu (1978-84). Na Boże Narodzenie 1981, na początku stanu wojennego, wystawił w kościele żłóbek, który był protestem i oskarżeniem. Został za to skazany na rok pozbawienia wolności z zawieszeniem na 3 lata. Dzięki temu procesowi pozyskał sympatię miejscowego społeczeństwa. W maju 1983, orzeczeniem Kolegium do Spraw Wykroczeń, spędził jeden miesiąc w zakładzie karnym w Strzelinie za pomoc represjonowanym. Od 1984 do 1991 był instruktorem trzeciej probacji, najpierw w Piotrkowie Tryb., a następnie w Jastrzębiej Górze. W 1991 powrócił do Kalisza i zajmuje się duszpasterstwem inteligencji, byłych żołnierzy AK, Sybiraków i Rodziny Katyńskiej. Odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1943), Krzyżem Walecznych (1944), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1991), odznaką Zasłużonego dla Miasta Kalisza (1991). VII Krajowy Zjazd NSZZ Solidarność w 1995 nadał mu tytuł Honorowego Członka Związku. Opublikował: "Z wojennej historii kolegium wileńskiego".

 

o. Stefan MIECZNIKOWSKI, SJ: urodzony 25 VIII 1921 w Warszawie, wstąpił do zakonu 28 IX 1940 w Starej Wsi, wyświęcony 16 IV 1950 w Warszawie, zmarł 27 grudnia 2004 w Gdyni.

Syn Stefana i Leokadii z domu Prusalak. Po ukończeniu studiów teol. został w Kaliszu socjuszem magistra nowicjatu (1951-52). Następnie studiował pedagogikę na KUL, pełniąc jednocześnie obowiązki duszpasterza akademickiego (1953-57). W l. 1957-59 studiował teologię ascetyczną na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie i uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy: "Ministerium Verbi Dei. Introductio in conceptum apostolatus Ignatiani" (R 1960). Po powrocie do kraju pełnił w Kaliszu obowiązki magistra nowicjatu (1960-66 i 1970-78). W l. 1971-78 był jednocześnie rektorem kolegium. Duszpasterz środowisk twórczych w Łodzi przy ul. Sienkiewicza. Silnie zaznaczył swoją obecność w latach stanu wojennego. Wygłoszone w tamtym czasie jego kazania wydano drukiem w 1992 pt. Kazania stanu wojennego. W 1990 został instruktorem trzeciej probacji, najpierw we Wrocławiu, następnie w Jastrzębiej Górze. W 1992 Rada Miejska Łodzi przyznała mu tytuł honorowego obywatela miasta. W 1994 powrócił do pracy duszpasterskiej w Łodzi. VII Krajowy Zjazd Solidarności nadał mu w 1995 tytuł honorowego członka związku.


o. Czesław KOZŁOWSKI, SJ: urodzony 10 I 1944 w Wilnie, wstąpił do zakonu 22 VIII 1961 w Kaliszu, wyświęcony 2 VII 1970 w Warszawie, zmarł 23 IX 2012 w Gdyni.

Urodził się w Wilnie, jako najstarszy z ośmiorga rodzeństwa, był synem Józefa i Reginy z domu Rodziewicz. Po zdanej maturze w 1961 r. w Gdańsku-Wrzeszczu poprosił o przyjęcie to Towarzystwa Jezusowego i został przyjął przez ówczesnego o Prowincjała Stanisława Wawryna. Nowicjat rozpoczął dnia 22 08. 1961 r. w Kaliszu i odbył go pod kierunkiem o. magistra Stefana Miecznikowskiego. Jednak już 26. 04. 1963 r. za dyspensą, celem obrony przed poborem do wojska, złożył pierwsze śluby zakonne w kaplicy domowej Kolegium Kaliskiego, podczas Mszy św. celebrowanej przez o. Stefana Miecznikowskiego.
Studia filozoficzne rozpoczął w 1963 r. w Krakowie na Wydziale Filozoficznym Jezuitów. Stąd został powołany do odbycia dwuletniej służby wojskowej (1964-1966), a następnie kończył 2 i 3 rok filozofii w Krakowie (1966-1967).
Teologię na Wydziale Teologicznym "Bobolanum" w Warszawie studiował w latach 1967-1971. Święcenia kapłańskie przyjął dnia 2 lipca 1970 r., przez posługę abpa Adama Kozłowieckiego SJ. Po teologii studiował psychologię na Uniwersytecie Warszawskim oraz duchowość w Prymasowskim Studium Życie Wewnętrznego.
W 1976 r. wyjechał do Rzymu i na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim przygotowywał doktorat z teologii duchowości. Dnia 7 czerwca 1980 r. obronił prace doktorską pt. "Esercizi Spirituali di S. Iganzio alla luce della Teoria della Disintergazione Positiva di K. Dąbrowski". W okresie od 1 lipca do 1 października 1980 r. odbył III probację w Hiszpanii w Alcala de Henares.
Po powrocie do kraju w latach 1980-1986 w Warszawie, w Kolegium przy ul. Rakowieckiej był profesorem adiunktem teologii duchowości i duchownym scholastyków. Dnia 15 sierpnia 1981 r. w Gdańsku-Wrzeszczu na ręce o. Prowincjała Zygmunta Perza złożył uroczystą profesję zakonną.
Dnia 31 lipca 1986 r., w Kaliszu, objął funkcję magistra nowicjatu, a po roku już w Gdyni, pełniąc nadal funkcję magistra nowicjatu został także mianowany rektorem nowo-utworzonego kolegium.
Po zakończeniu swojej misji w Gdyni, w 1992 r., zamieszkał w Warszawie przy ul. Narbutta 21, pełnił funkcję Delegata o. Prowincjała do spraw Formacji, Rewizora Ark Prowincji i udzielał Ćwiczeń Duchownych.
Od jesieni 1994 r. pełnił funkcję Instruktora III probacji w Jastrzębiej Górze i do 1996 także Delegata o. Prowincjała do spraw Formacji Naszych. Od wielu lat jego pasją było fotografowanie i na bazie zrobionych przez siebie zdjęć opublikował wiele albumów, m.in. o pielgrzymkach Jana Pawła II, o Jastrzębiej Górze, o morzu i pięknie przyrody.
Dnia 1 sierpnia 2001 r. w Jastrzębiej Górze objął funkcję superiora. Po zakończeniu misji w Jastrzębiej Górze, przez rok pełnił funkcję ekonoma w Kolegium w Gdyni, udzielał rekolekcji, a w 2007 r. został mianowany Rektorem Kolegium Bellarminum w Rzymie. W 2009 r., ze względów zdrowotnych powrócił do Prowincji, zamieszkał w Jastrzębiej Górze i pomagał w parafii. Na wiosnę 2012 r. ujawniła się choroba nowotworowa. Mimo przebytej operacji stan się pogarszał i po pobycie w szpitalu w Gdyni Redłowie powrócił o. Czesław do kolegium w Gdyni. Tutaj zmarł 23 września ok. godz. 23.30 w 69. roku życia, 52. powołania zakonnego i 43. kapłaństwa.

 

o. Lechosław GROBELNY, SJ: urodził się 21 czerwca 1931 r. w Jasieniu, w powiecie skierniewickim. Był synem Antoniego i Stanisławy. 7 września 1951 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i rozpoczął nowicjat w Kaliszu. Po zakończeniu nowicjatu złożył 8 września 1953 r. pierwsze śluby zakonne w Poznaniu i przez kolejne dwa lata kontynuował szkołę średnią i tzw. humaniora, które zakończył zdaniem matury w 1955 r. Następnie studiował filozofię przez trzy lata w Krakowie (1955-58), a potem teologię w Warszawie (1958-1962). 31 lipca 1961 roku przyjął święcenia kapłańskie w Warszawie przez posługę bpa Jerzego Modzelewskiego, biskupa pomocniczego archidiecezji warszawskiej. Po zakończeniu studiów teologicznych pozostał w Warszawie, pomagał przy parafii św. Andrzeja Boboli i uczył religii. Następnie został skierowany do Radomia i tam pracował przy kościele oraz uczył religii.

W roku 1967/68 odbył ostatni etap formacji jezuickiej, czyli III probację w Czechowicach-Dziedzicach pod kierunkiem o. Edwarda Bulandy SJ. Po probacji był przez rok przełożonym wspólnoty w Lublinie przy ul. Królewskiej, a w 1969 r. został skierowany do Gdyni, pomagał tam w pracy parafialnej oraz był duchownym we wspólnocie. Od 1971 r. pracował przez dwa lata w Wilkowie, w diecezji warmińskiej, gdzie był wikariuszem w parafii oraz uczył religii. Od 1973 r. pracował w  Świętej Lipce, przez pierwszy rok jako wikariusz, a od 1974 do 1981 jako proboszcz parafii. Kolejnym miejscem posługi duszpasterskiej o. Lechosława była Jastrzębia Góra i tam był administratorem parafii od 1981 do 1985 r.
W 1985 r. został skierowany do Szczecina, gdzie pomagał przez wiele lat w pracy parafialnej i uczył katechezy. W 1997 r. został przeniesiony do Piotrkowa Trybunalskiego i przez kolejne lata pomagał tam przy sanktuarium, był duchownym we wspólnocie oraz kapelanem szpitala.
Od 2003 r. pomagał w parafii w Gdyni, a od 2006 r. ponownie w Jastrzębiej Górze, gdzie był również duchownym we wspólnocie. Z gorliwością angażował się w posługę w konfesjonale i w prowadzone prace duszpasterskie.
W grudniu 2014 r. ze względu na pogarszający się stan zdrowia został ponownie skierowany do Gdyni i tam na miarę możliwości pomagał przy parafii oraz modlił się za Kościół i Towarzystwo Jezusowe oraz wspierał swoją życzliwością współbraci przebywających tam w infirmerii zakonnej.
Był człowiekiem szczerze oddanym Bogu, powołaniu kapłańskiemu i życzliwie odnosił się do każdego, kogo spotykał. 
Zmarł w Gdyni 10 lutego 2017 r. Odszedł do Pana w 86 roku życia, w 66. roku powołania zakonnego i w 56 roku kapłaństwa. O. Lechosław został pochowany 15 lutego 2017 roku na cmentarzu w Tupadłach.

 

 

 

opracowano na podstawie różnych źródeł SJ; zdjęcia internet

 

Słowo o muzyka u Jezuitów

 

Porządek Mszy Św. i Nabożeństw

 

Niedziele i Święta nakazane

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY

pw. św. Ignacego Loyoli

8:00, 9:30, 11:00, 18:00

 

KAPLICA ŚW. ANDRZEJA BOBOLI - Siostry Nazaretanki

ul. Kaszubska 9,

12.15

 

Dni powszednie

KOŚCIÓŁ PARAFIALNY

pw. św. Ignacego Loyoli

7.30, 18.00

 

KAPLICA ŚW. ANDRZEJA BOBOLI - Siostry Nazaretanki

ul. Kaszubska 9

środy / soboty

WRZESIEŃ / CZERWIEC : 17.00